Dynamic Workflows

Claude Code'un dinamik iş akışları (dynamic workflows) özelliği, bir JavaScript betiği aracılığıyla çok sayıda alt-agent'ı (subagent) ölçeklenebilir bir şekilde yönetmenizi sağlar. Claude, sizin tanımladığınız görev için bu betiği yazar ve bir çalışma zamanı (runtime) betiği arka planda yürütürken sizin oturumunuz (session) yanıt vermeye devam eder.

Dinamik iş akışları, Claude Code sürüm 2.1.154 veya daha yenisini gerektirir ve tüm ücretli planlarda, Anthropic API erişiminde, Amazon Bedrock, Google Cloud Vertex AI ve Microsoft Foundry'de kullanılabilir. Pro planında, /config içindeki "Dynamic workflows" satırından bu özelliği etkinleştirebilirsiniz.

Ne zaman iş akışı kullanmalı (When to use a workflow)

Bir görev, tek bir konuşmanın koordine edebileceğinden daha fazla agent gerektirdiğinde veya orkestrasyonu okuyup yeniden çalıştırabileceğiniz bir betik haline getirmek istediğinizde bir iş akışı kullanmayı düşünün. Örnekler arasında tüm kod tabanında hata taraması, 500 dosyalık bir taşıma (migration) işlemi veya birden fazla kaynağın birbiriyle çapraz kontrol edilmesi gereken bir araştırma sorusu yer alır.

Subagent'lar, skill'ler, agent takımları ve iş akışlarının tümü çok adımlı bir görevi çalıştırabilir. Aradaki fark, planı kimin tuttuğudur:

Bir iş akışı, planı koda taşır. Subagent'lar, skill'ler ve agent takımlarında Claude orkestratördür: sırada neyin oluşturulacağına veya atanacağına adım adım karar verir ve her sonuç bir bağlam penceresine düşer. Bir iş akışı betiği ise döngüyü, dallanmayı ve ara sonuçları kendi içinde tutar, böylece Claude'un bağlam penceresinde yalnızca nihai yanıt bulunur.

Paketlenmiş bir iş akışını çalıştırma (Run a bundled workflow)

Bir iş akışını çalışırken görmenin en hızlı yolu, Claude Code'un bir soruyu birçok kaynakta araştırmak için dahil ettiği yerleşik iş akışı olan /deep-research'ü çalıştırmaktır.

1. İş akışını çalıştırın: Araştırmak istediğiniz bir soru ile /deep-research komutunu çalıştırın. Bu komut, web aramalarını birkaç açıdan yayar, bulduğu kaynakları getirip çapraz kontrol eder ve alıntılı bir rapor sentezler.

   /deep-research Node.js izin modelinde v20 ve v22 arasında ne değişti?
   

2. İş akışına izin verin: Claude Code, iş akışına izin verip vermediğinizi sorar. Devam etmek için "Evet"i seçin.
3. İlerlemeyi izleyin: Çalıştırma arka planda başlar. /workflows komutunu kullanarak çalıştırmayı seçin ve ilerleme görünümünü açmak için Enter'a basın.

   /workflows
   

   Görünüm, her aşamayı agent sayısı, token toplamı ve geçen süre ile gösterir. Herhangi bir aşamanın detayına inerek agent'ları ve her birinin bulduklarını görebilirsiniz.
4. Raporu okuyun: Çalıştırma bittiğinde, rapor oturumunuza düşer. Çapraz kontrolden geçemeyen iddialar filtrelenmiş olarak gelir.

Paketlenmiş iş akışları (Bundled workflows)

Claude Code, /deep-research'ü yerleşik bir iş akışı olarak içerir:

Kendinizin kaydettiği iş akışları da aynı şekilde komut haline gelir ve paketlenmiş olanların yanında / otomatik tamamlama listesinde görünür.

Çalıştırmayı izleme (Watch the run)

İş akışları arka planda çalışır, bu nedenle agent'lar çalışırken oturum yanıt vermeye devam eder. Çalışan ve tamamlanan iş akışlarını listelemek için herhangi bir zamanda /workflows komutunu kullanın.

İlerleme görünümü, her aşamayı agent sayıları, token toplamları ve geçen süre ile gösterir. Alt bilgide her eylem için tuşlar listelenir:

Claude'a bir iş akışı yazdırma (Have Claude write a workflow)

Claude'a bir iş akışı yazdırmanın iki yolu vardır:

Prompt'unuzda bir iş akışı isteyin (Ask for a workflow in your prompt)

Tek bir görevi iş akışı olarak çalıştırmak için, prompt'unuza ultracode anahtar kelimesini ekleyin. Kendi kelimelerinizle sormak da ("bir iş akışı kullan" gibi) işe yarar.

ultracode: src/routes/ altındaki her API uç noktasını eksik kimlik doğrulama kontrolleri için denetle

Claude Code, girdinizdeki anahtar kelimeyi vurgular ve Claude, görev üzerinde adım adım çalışmak yerine bunun için bir iş akışı betiği yazar. Bir iş akışı başlatmak istemediyseniz, macOS'ta Option+W, Windows ve Linux'ta Alt+W tuşlarına basarak bu prompt için vurgulamayı kaldırabilirsiniz. Anahtar kelimenin tamamen tetiklenmesini durdurmak için /config içindeki "Ultracode keyword trigger"ı kapatın.

Claude'un ultracode ile karar vermesine izin verin (Let Claude decide with ultracode)

Ultracode, xhigh akıl yürütme çabasını otomatik iş akışı orkestrasyonuyla birleştiren bir Claude Code ayarıdır. Açık olduğunda, Claude sizin sormanızı beklemeden her önemli görev için bir iş akışı planlar.

/effort ultracode

Ultracode açıkken Claude, bir görevin bir iş akışını hak edip etmediğine karar verir. Tek bir istek, arka arkaya birkaç iş akışına dönüşebilir. Ultracode, geçerli oturum için geçerlidir ve yeni bir oturum başlattığınızda sıfırlanır. Rutin işlere döndüğünüzde /effort high ile geri düşebilirsiniz.

Çalıştırmadan önce planı onaylama (Approve the plan before it runs)

CLI'da, çalıştırma başına yapılan prompt, planlanan aşamaları ve aşağıdaki seçenekleri gösterir:

• Evet, çalıştır (Yes, run it): Çalıştırmayı başlatır.
• Evet ve bir daha sorma (Yes, and don't ask again): Bu projedeki bu iş akışı için bu promptu atlar.
• Ham betiği görüntüle (View raw script): Karar vermeden önce betiği okur.
• Hayır (No): İptal eder.

Ctrl+G betiği düzenleyicinizde açar. Tab tuşu, çalıştırma başlamadan önce promptu ayarlamanızı sağlar.

Bu promptu görüp görmeyeceğiniz, izin modunuza (permission mode) bağlıdır:

Masaüstü uygulamasında, bir onay kartı iş akışı adını, aşama listesini ve bir token kullanım uyarısını gösterir. İzin modunuz yalnızca yukarıdaki başlatma promptunu kontrol eder. İş akışının oluşturduğu alt agent'lar, oturum modunuzdan bağımsız olarak her zaman acceptEdits modunda çalışır ve araç izin listenizi (tool allowlist) devralır. Dosya düzenlemeleri otomatik olarak onaylanır. İzin listenizde olmayan shell komutları, web getirmeleri ve MCP araçları, çalıştırma sırasında yine de sizi promptlayabilir.

İş akışını yeniden kullanmak üzere kaydetme (Save the workflow for reuse)

Claude, tekrarlayacağınız bir görev için bir iş akışı yazdığında, bu çalıştırmanın betiğini bir komut olarak kaydedebilirsiniz.

/workflows komutunu çalıştırın, kaydetmek istediğiniz çalıştırmayı seçin ve s tuşuna basın. Kaydetme iletişim kutusunda Tab tuşu, iki kaydetme konumu arasında geçiş yapar:

• .claude/workflows/ projenizde: Depoyu klonlayan herkesle paylaşılır.
• ~/.claude/workflows/ ev dizininizde: Tüm projelerde kullanılabilir, yalnızca size görünür.

Enter'a basarak kaydedin. İş akışı, gelecekteki oturumlarda her iki konumdan da /<ad> olarak çalışır.

Kaydedilmiş bir iş akışına girdi aktarma (Pass input to a saved workflow)

Kaydedilmiş bir iş akışı, args parametresi aracılığıyla girdi kabul edebilir. Betik, bunu args adlı global bir değişken olarak okur. Bu, her çalıştırma için betiği düzenlemek yerine, çağrı zamanında bir araştırma sorusu, hedef yolların listesi veya bir yapılandırma nesnesi sağlamak için kullanılır.

Aşağıdaki prompt, kaydedilmiş bir iş akışını bir dizi sorun numarasıyla çalıştırır:

/triage-issues'u 1024, 1025 ve 1030 numaralı sorunlar üzerinde çalıştır

Claude, listeyi yapılandırılmış veri olarak iletir, böylece betik args üzerinde önce ayrıştırmaya gerek kalmadan doğrudan dizi ve nesne yöntemlerini çağırabilir. args atlanırsa, global değişken betik içinde undefined olur.

Bir iş akışı nasıl çalışır (How a workflow runs)

İş akışı çalışma zamanı, betiği konuşmanızdan ayrı, izole bir ortamda yürütür. Ara sonuçlar, Claude'un bağlam penceresi yerine betik değişkenlerinde kalır. Her çalıştırma, betiğini ~/.claude/projects/ altındaki oturum dizininize bir dosyaya yazar. Claude, çalıştırma başladığında yolu alır, böylece onu isteyebilirsiniz.

Davranış ve sınırlar (Behavior and limits)

Çalışma zamanı aşağıdaki kısıtlamaları uygular:

Çalıştırmaları yönetme (Manage runs)

Bir çalıştırma başladıktan sonra, onu /workflows görünümünden veya giriş kutusunun altındaki görev panelindeki ilerleme satırını genişleterek yönetirsiniz.

Duraklatmadan sonra devam ettirme (Resume after a pause)

Bir çalıştırmayı durdurursanız, devam ettirebilirsiniz: daha önce tamamlanmış agent'lar önbelleğe alınmış sonuçlarını döndürür ve geri kalanlar canlı olarak çalışır. Devam ettirme, aynı Claude Code oturumu içinde çalışır. Claude Code'dan bir iş akışı çalışırken çıkarsanız, bir sonraki oturum iş akışını sıfırdan başlatır.

Maliyet (Cost)

Bir iş akışı birçok agent oluşturur, bu nedenle tek bir çalıştırma, aynı görevi konuşma yoluyla yapmaktan anlamlı ölçüde daha fazla token kullanabilir. Çalıştırmalar, diğer oturumlar gibi planınızın kullanım ve hız sınırlarına dahildir. Büyük bir göreve başlamadan önce harcamayı ölçmek için iş akışını önce küçük bir dilimde çalıştırın. /workflows görünümü, çalıştırma ilerledikçe her agent'ın token kullanımını gösterir ve tamamlanmış işi kaybetmeden çalıştırmayı istediğiniz zaman durdurabilirsiniz.

Bir iş akışındaki her agent, betik bir aşamayı farklı bir modele yönlendirmediği sürece oturumunuzun modelini kullanır. Model maliyetini kontrol etmek için:

• Büyük bir çalıştırmadan önce /model komutunu kontrol edin.
• Claude'dan, görevi tanımlarken en güçlü modele ihtiyaç duymayan aşamalar için daha küçük bir model kullanmasını isteyin.

İş akışlarını kapatma (Turn workflows off)

İş akışları CLI, Masaüstü uygulaması, IDE uzantıları, claude -p ile etkileşimsiz mod ve Agent SDK'da kullanılabilir. Aynı devre dışı bırakma ayarları tüm yüzeylerde geçerlidir.

İş akışlarını kendiniz için kapatmak için:

• /config içinde "Dynamic workflows" seçeneğini kapatın. Oturumlar arasında kalıcıdır.
• ~/.claude/settings.json dosyasında "disableWorkflows": true ayarını yapın. Oturumlar arasında kalıcıdır.
• CLAUDE_CODE_DISABLE_WORKFLOWS=1 ortam değişkenini ayarlayın. Başlangıçta okunur, bu nedenle ayarladığınız her yerde geçerlidir.

İş akışlarını tüm organizasyonunuz için kapatmak için, yönetilen ayarlarda "disableWorkflows": true ayarını yapın veya Claude Code yönetici ayarları sayfasındaki anahtarı kullanın.

İş akışları devre dışı bırakıldığında, paketlenmiş iş akışı komutları kullanılamaz, ultracode anahtar kelimesi artık bir çalıştırmayı tetiklemez ve ultracode, /effort menüsünden kaldırılır.

İlgili kaynaklar (Related resources)

• Agent'ları paralel çalıştırma: subagent'ları, agent görünümünü, agent takımlarını ve iş akışlarını karşılaştırın.
• Özel subagent'lar oluşturma: iş akışlarının orkestre ettiği worker temel öğesi.
• Maliyetleri yönetme: çoklu agent çalıştırmalarının kullanım limitlerine nasıl dahil olduğu.

Örnek kullanım senaryosu

Bir geliştirici, büyük bir monorepoda tüm API endpoint'lerinin hata kodlarını düzgün döndürüp döndürmediğini denetlemek istiyor. Manuel olarak 200'den fazla dosyayı tek tek kontrol etmek yerine, Claude Code'da aşağıdaki adımları izliyor:

1. İş akışını tetikleme: Geliştirici, prompt'una ultracode anahtar kelimesini ekleyerek Claude'dan bir iş akışı yazmasını istiyor:

   ultracode: src/api/ altındaki tüm endpoint'leri tüm hata durumlarını doğru HTTP kodlarıyla döndürdüklerinden emin olmak için denetle
   

2. Planı onaylama: Claude, iş akışı betiğini yazıyor ve planlanan aşamaları gösteriyor: (1) endpoint listesini çıkarma, (2) her endpoint için hata işleme mantığını analiz etme, (3) tutarsızlıkları raporlama. Geliştirici, "Evet, çalıştır" seçeneğini seçiyor.
3. İlerlemeyi izleme: Çalıştırma arka planda başlıyor. Geliştirici, /workflows komutunu kullanarak ilerleme görünümünü açıyor ve her aşamadaki agent'ların token kullanımını ve bulgularını canlı olarak takip ediyor.
4. Sonuçları inceleme: Çalıştırma tamamlandığında, Claude eksik hata kodlarına sahip tüm endpoint'lerin bir listesini ve her biri için önerilen düzeltmeyi içeren bir rapor sunuyor.
5. İş akışını kaydetme: Geliştirici, bu denetimi her hafta tekrarlamak istediği için /workflows görünümünde s tuşuna basarak betiği proje dizinindeki .claude/workflows/ klasörüne api-audit adıyla kaydediyor.
6. Yeniden kullanma: Bir sonraki hafta, geliştirici sadece /api-audit komutunu çalıştırarak aynı denetimi tekrarlıyor.